Vanmorgen vroeg Onze Heer Jezus me zachtjes, terwijl ik thuis was: “Wil je naar Mijn Bovenkamer komen?”
Ik zei: “Laat het Uw Heilige Wil zijn. Maar ik ben het niet waard.”
“Ik wil dat je komt om Mij te troosten. Ik voel me erg goed wanneer jij in Mijn aanwezigheid bent,” zei Hij.
Later, toen ik in de kerk aankwam voor de heilige zondagsmis, zei Hij: “Ga na het Geloofsbelijdenis op je knieën en kom!”
“Valentina, jij troost Mij. Hoezeer Ik gekwetst Ben door de Kerk, door de mensen, door de wereld. Ik voel me veel beter wanneer jij hier bij Mij bent om Mij te troosten, omdat je zo emotioneel bent. Je neemt echt alles aan je hart.”
Ik zei: “O Heer Jezus, het spijt me zo.”
Ik ben zo diep geraakt door hoeveel Onze Heer Jezus voor ons lijdt. Het wordt herhaald: Zijn offerande lijdensweg.
Toen sprak Hij tegen me over de oorlog, Hij zei: “Rusland wil ten koste van alles oorlog. China en anderen wachten af. Vertel mensen dat ze moeten bidden, berouw moeten doen en in vrede moeten zijn.”
Vandaag sprak Hij me ook toe over de catastrofale ramp die in Nepal is gebeurd.
Hij zei: “Mensen vragen zich af waarom dit allemaal is gebeurd, en ze proberen te beredeneren dat het komt door het smelten van de gletsjers. Maar dit maakt al deel uit van Mijn zuivering van de wereld.”
Toen liet Hij me een grot diep in de aarde zien, geblokkeerd door rotsen en modder.
Hij zei: “Valentina, Mijn kind, weet je dat daar veel zielen zijn? Zij stierven omdat ze geen lucht hadden? Ze werden begraven door de rotsen en modder.”
Ik zei: “Heer, ik heb zoveel medelijden met de mensen — er zijn er zo velen gestorven.”
Hij zei: “Daarom geef Ik jou extra lijden om hen te redden. Het spijt Me zeer dat Ik je dit extra lijden geef, maar het is om hun zielen te redden. Ze zijn onberouwvol en onvoorbereid gestorven. Ze wisten niet dat dit hen zou overkomen. Er vinden veel rampen plaats, en de oorlog hangt altijd boven ons.”
Onze Heer was erg geëmotioneerd terwijl Hij me dit alles vertelde.
Gedurende de week leed ik aan een scherpe pijn in mijn zij. Ik had deze pijn nog nooit eerder gehad. Het klopte en bonsde de hele nacht door, naast de pijn in mijn benen.
Toen bedankte Onze Heer me. Hij zei: “Ik dank je dat je zoveel voor Mij lijdt. Maar Ik wil graag dat je hier bent (in de Bovenkamer), zodat je ervaart en aan anderen vertelt hoe Ik lijd. Ons lijden is één.”
“Kijk, jij lijd, Ik lijd — we smelten samen tot één. Ik wil dat je altijd nederig blijft in Mijn aanwezigheid. Altijd.”
Onze Heer was zeer slecht gekleed, hij droeg lompen vol gaten. Hij geeft zoveel van Zichzelf dat Hij geen energie meer over heeft, en Hij herhaalt dit elke keer tijdens de Heilige Mis. Hij offert Zichzelf op tot aan de laatste adem die Hij in Zich heeft, die Hij geeft om ons te redden. Daarna krijgt Onze Heer langzaam maar zeker Zijn energie terug.
Wanneer ik bij Onze Heer ben, ben ik getuige van de diepte van Zijn lijden, en toch weet ik dat Hij de Almachtige God is en alvermachtig. Hier ben ik als een klein wormpje voor Hem. Ik ben me hier zeer van bewust en kan het zelf nauwelijks geloven. Dit alles begon in 2003, toen ik voor het eerst in de Bovenkamer was.
Hij zei: “Vertel mensen dat Ik begin de wereld te zuiveren. Wees vreugdevol en opgewekt, want we treden spoedig een Nieuw Tijdperk binnen. Het is niet ver weg.”
Ik ben bang om Onze Heer te vragen wanneer dit zal gebeuren.
Hij zei toen: “Wanneer je teruggaat naar je kerkbank, kniel dan opnieuw neer — kijk niet naar anderen. Maak je geen zorgen over de andere mensen om je heen. Iedereen moet knielen, want jullie zijn allemaal zondaars.”
Hij vertelde me eerder, terwijl we andere gebeden opzegden: “Je moet op je knieën zijn, want je bent in Mijn Heilige Aanwezigheid. Jullie allemaal, jullie zijn in Mijn Heilige Aanwezigheid!”
Commentaar: Vooral aan het begin van de Mis, wanneer we ‘Kyrie Eleison, Kriste Eleison’ reciteren, smeken we Onze Heer om barmhartig voor ons te zijn. We zouden uit eerbied voor Onze Heer moeten knielen, maar mensen staan allemaal.
Terwijl het Onze Vader wordt gereciteerd en de voorbereiding begint voor de uitdeling van de Heilige Communie, zei de Heer Jezus: “Ga terug, kniel neer, ontvang Mij, en wanneer je terugkeert (naar het bankje), bied dat dan weer aan Mij terug.”
“Ik heb zoveel dingen waarvoor Ik jullie Heilige Communie kan gebruiken — om anderen te redden.”
Onze Heer was erg verdrietig toen Hij zei: “Kijk naar de mensen, ze nemen Mij als een gewoonte aan, de meesten van hen ontvangen de Communie in de hand en zijn onberouwvol. Ze hebben geen spijt, het is slechts een gewoonte. Mensen denken: iedereen gaat, dus ik ga ook.”
Hij zei: "Stel je voor hoeveel beledigingen Ik ontvang, en dat is pijnlijk voor Mij. Probeer daarvoor genoegdoening te doen, omdat priesters en bisschoppen de mensen niet meer onderwijzen."
Veel mensen geloven dat het opzeggen van de Acte van Berouw aan het begin van de Heilige Mis betekent dat ze niet naar de Biecht hoeven. Nee, iedereen moet zijn zonden individueel aan een priester belijden en absolution ontvangen.
Onze Heer vroeg om gebeden en om trouw aan Hem.
Hij zei: “Binnenkort zal het een Nieuw Tijdperk van Vrede zijn. Wees moedig en wees vrolijk. Kijk daarnaar uit.”