Në mbrëmje, ndërsa po lutja në dhomën time të banimit, papritmas filluan të shfaqen para me fytyra. Ishin fytyrat e një grupi të madh të rinjsh që shfaqeshin në një rrymë drite, duke pritur vetëm.
Unë i ofrova menjëherë Zotit tonë.
Ata më thanë se si ndodhi një aksident të tmerrshëm dhe ata u djegën rëndë në zjarr. Ata vdiqën pa përgatitur dhe pa penduar. Ishin viktimat e katastrofës së zjarrit në Zvicër.
Ata thanë, “Ne pritet lutjet dhe çlirimi.”
Një nga viktimat femra tha: “Ato përpiqen të hetojnë se çfarë ndodhi dhe njerëzit sjellin lule, por ne nuk kemi nevojë për aty, ne duam lutje, ne duam çlirim. Ne duam që njerëzit ta lutën per ne.”
“Ne pritet këtu, por askush na ndihmon. Ne nuk mund të lëvizin. Ne kemi nevojë për t’u çliruar në Dritë.”
Unë u thanë atyre: “Ata nuk mund ta ju ndihmojnë sepse ata nuk ju shohin.”
Këtë shpirtra janë të kapur në vendin ku vdiqën deri sa t’u çlirohen përmes lutjeve dhe ofertave.
Pas së cilës i ofrova Zotit tonë, ata u gjykuan sipas meriteve dhe mëkatëve të tyre.
Burimi: ➥ valentina-sydneyseer.com.au