رومیان ۱۰:۸ «کلمه نزدیک توست، در دهانت و در قلبت...»
بیایید با یک «دوستت دارم» و یک دعای «پدرمان» شروع کنیم...
وعدههای توخالی.
روحهای بسیاری در این دنیا هستند که مرا به عنوان خدای خود میبینند، اما نه به عنوان نجاتبخش. آنها هیچ ایدهای ندارند که پس از پایان زندگیشان روی زمین چه بر سرشان خواهد آمد. آنها مرا تنها به عنوان تأمینکننده میبینند و نه به عنوان ابدی، نجاتبخش بشریت؛ من راه، حقیقت و حیات هستم (یوحنا ۱۴:۶). من برای تمام روحها اینجا هستم، اما هر کس باید مرا به عنوان خداوند و نجاتبخش خود بپذیرد.
منظور من کسانی هستند که با لبهایشان با من سخن میگویند و نه با قلبشان. شما باید مرا در قلبی سرشار از عشق حمل کنید، زیرا این را به شما میگویم تا شما را برای روز داوری آماده کنم. در روز داوری، خود را به هر یک از شما به عنوان تنها خدای حقیقی معرفی خواهم کرد که جانش را برای تکتک شما – تمام بشریت – فدا کرده است.
گمان نکنید که من متوجه وعدههای توخالی شما با من نیستم. باید بدانید که از کسانی که واقعاً میگویند مسیحی هستند، انتظار دارم نه تنها با لبهایشان سخن بگویند، بلکه آن را در قلبهایشان نیز اعلام کنند – و صلیب عشق مرا در درون خود حمل کنند – عشقی پاک به خدا و ایثارِ عاشقانه برای دیگران.
این انتظار از هر کسی که ادعا میکند مسیحی واقعی است میرود. فرزندان من صلیب مسیح خود را بر دوش خواهند کشید و تسلیم حقیقت خواهند شد و هیچ روحی نخواهد بود که تسلیم حقیقت نشود. قلبتان را آماده کنید و خدا را بجویید، زیرا من به زودی میآیم. دعا کنید و روی خدا را بجویید، زیرا در آنجا رستگاری را خواهید یافت. من همیشه با شما هستم.
عیسی، پادشاه مصلوب شما ✟