Bu sabah, tost ve kahveden oluşan hafif bir kahvaltı yaparken, Rabbimiz İsa bana, “Kiliseye geldiğinde Üst Kat Odama gelmek ister misin?” diye fısıldadı.
“Efendim, beni her zaman davet ediyorsunuz ama layık olmadığımı hissediyorum,” diye cevap verdim.
“Evet, öylesin. Orada olmanı istiyorum. Beni teselli etmeni istiyorum,” dedi.
Böylece Kilise'ye vardığımda, Rab İsa diz çökmemi istedi ve sonra şöyle dedi: “Nasıl acı çektiğimi gör. Dünyadaki tüm kiliseler için, tüm insanlık için acı çekiyorum. Kutsal Komünyon'da beni çok kırıyorlar ve bana kutsallığa saygısızlık ediyorlar; ben de Kutsal Kalbimde acı çekmeye devam ediyorum.”
“Benim yaşayan Tanrı olduğuma inanıyor musun?”
“Efendim, her zaman öyle olduğunuza inanıyorum,” diye cevap verdim.
“İşte bu yüzden, tüm bu kontrolsüz insanlığı izlerken acı daha da şiddetleniyor. Burada benimle olmanı seviyorum çünkü beni teselli ediyorsun. Senin burada bulunman bana iyi hissettiriyor.”
“Son zamanlarda Benim için çok şey göğüslediğini biliyorum. Sana çok acı ve keder veriyorum ama duaların, bilmekten mutlu olacaksın,” Rabbimiz sağ eliyle bir daire çizerek devam etti, “evrende yankılanıyor ve sonra hepsi Bana geri dönüyor. Sonra dualarını dağıtıyorum ve Cennetteki herkes buna tanıklık ettiği için neşe içinde oluyor.”
“Dünya her zamanki gibi çok ama çok günahkar ve durum kötüleşiyor, ancak yakında — hemen değil, kısa bir süre içinde, dünyada bir dönüşüm olacak.”
“İman et, dua et ve Kutsal Sözümü ilan et. Korkma, cesur ol. Dünyada savaş gibi kötü şeyler yaşanmaya hazırlanıyor ama Bana güven. Dua et ve insanlara Bana güvenmelerini söyle, ama tövbe etmeleri gerekiyor — insanlar tövbe etmeli.”
Rab İsa, “Zaman az kaldı. Şimdi insanların hazırlanması gerekiyor — tövbe etmek için son dakikaya kadar bekleyemezler. Şimdi tövbe etmeliler,” dediğinde hem üzgün hem de aynı zamanda neşeliydi.
“Etrafında olup bitenler ve duydukların için korkma, çünkü günah artık ölçüsünü aşmış durumda. Ölçülemez bir boyutta. Ne görürsen gör, ne deneyimlersen deneyimle, korkma — sadece çocuklarıma göz kulak olduğumu hatırla. Hepinize göz kulak oluyorum.”
Sonra, Kutsal Komünyon dağıtılmadan hemen önce sıramdaki yerime döndüm.
Rab İsa, “Beni aldığınızda, size geldiğim için Bana teşekkür edin ama sonra tekrar Bana sunun. Bunu Bana geri sunmanıza ihtiyacım var çünkü bu Beni teselli ediyor ve aynı zamanda bunu farklı amaçlar için kullanabilirim,” dedi.
Kutsal Komünyon'u aldıktan sonra sıramdaki yerime döndüm ve diz çöktüm. Etrafımda üç melek diz çökmüş haldeydi. Kilisedeki herkesin yanında da üçer melek olup olmadığını merak ettim.
“Sen Rabbimiz İsa'yı tüketene kadar bekliyoruz, çünkü sen yutana kadar hareket edemeyiz,” dediler.
Bu hepimiz için bir ders: Kutsal Komünyon aldıktan sonra hemen Kiliseden dışarı çıkmamalıyız, çünkü Nazireyi diz çökerek ve Rab'be şükrederek tüketmemiz gerekiyor ve Melekler de İsa'nın Bedenini korumak için oradalar.
Her gün Rabbimize umut beslemeye ve O'na güvenmeye ihtiyacımız var.
Rab İsa, teşekkür ederiz; herkesi kutsayarak tüm dünyaya merhamet et.
Kaynak: ➥ valentina-sydneyseer.com.au