Unë jam Mjeshtri juaj dhe Zot, dhe ashtu si apostujt e mi m'thanin Mjeshtër, kështu edhe unë jam — dhe jam i juaj gjithashtu! Unë jam Mjeshtri juaj, por jam edhe dashnori më i madh juaj, përtej çdo njeriu, përtej edhe imagjinatës së egër. Dashuria e Perëndisë është pa matje, dhe ai ishte në gjendje të duronte vuajtjet më të rënda pa kërkesë, pa rezistencë — asnjë reflekseve — që është i pamundur për çdo krijesë.
Truri i lënduar në ballë me vuajtje të madhe; truri nuk mund t'i mos kërkojë; është një refleks pa kontroll. Por dashuria ime ishte e tillë që ai kontrolloi gjithçka. Ai do përtej çdo matje, dhe, poseduar nga ai, nga Dashuria, nga Perëndia që është Dashuri, unë durova të gjitha, pranova të gjitha, sepse ata njësi dhe atyre që më bënë t'u vuajta ishin edhe ato për të cilët u ofrova Zotit, ata që i dashura dhe për të cilët u ofrova. Atë romakët që m'thanë e m'përqafuan nuk e dinin këtë; bëjnë sipas urdhrave, dhe me zemra të ngurtësua nga praktika e gjatë, asnjë fajësi i lëvizi; ishte puna e tyre, dhe si pasojë ata nuk vunë ndonjë ndjenjë në atë; bënin pa heshtje ose fajtësi.
Unë durova sytë e tyre të verbër dhe mungesën e njohurisë së tyre, për ta dhe për çdo njeri i gjitha kohëve, për secilin personalisht, duke i dashur një nga tjetrin, nga i pari deri në fundin e tij, mbajtja të gjithë dhe individët në Dashurinë time hyjnore. Kjo dashuri e tepërtuar plotësoi Zemrën time me thellësi, dhe kjo ishte vuajtje shtesë që u infektua Zemra ime e Shenjtë, e cila tashmë ishte e mbushur.
Eshtë e vërtetë se herë pas here unë gemëja, por kjo ishte më shumë nga një tepërimi i Dashurisë, kryqëzuar nga blasfemitë dhe fyerjet e krijesave Tij, sesa nga kruejtia e papërshtatshme që u imponua mune. Vuajtimet fizike Time ishin të plotësueshme, por vuajtimet morale ishin edhe më tepër. Unë u poshtërua, refuzova, degradova, madje dhe i shpuar nga ata që e kishin deklaruar veten si armikët Timë pa arsye dhe me keqardhje të pastër, ndërsa unë isha vetëm miqtë tyre — diçka që ata nuk e panën, nuk e imagjinuan, as nuk e kuptuan.
Dhe po vdisja për ta, po i jepja Veten time atyre, unë kishte dorëzuar Vetveten timë atyre vetëmvolisht, lirshëm, edhe hapur, por asgjë që bëra nuk e lëvizi ata. Hardhësia e zemrës i kishte bërë të pafuqishëm në keqbërjen e tyre; demonët i kishin bindur se unë isha konkurrenti i tyre, dhe unë duhej t'i eliminohja përmes torturave të tillë që nuk do ta ngrihesh më.
Por ata nuk e njoftën Perëndinë e tyre; e vlerësuan gabimisht Atë, dhe humbja e tyre ishte edhe linjati i jetës së tyre nëse donin të rishikonin gjykimin e gabuar dhe gënjeshtrat e vet. Por kjo nuk u bë, dhe edhe sot ata më ndjekin me urrejtje dhe hidhërrim deri sa, mposhtër nga Dashuria Time që asnjëherë nuk do të lëshojë, pasardhësit e tyre — të nxitur nga ky përkrahim hyjnor në mosheqerjen Asnjëherë Vetveten Timë, sepse dashuria perfekte nuk mund t'i veproj ndryshe — do kthehen(1) turpër dhe me gëzim tek Jahve, i cili asnjëherë nuk i kishte lënë.
Dashuria është dhe do të jetë gjithmonë fitimtare: “Kështu Zoti e ka ngjitur lartërisht Atyre dhe i ka dhënë Emrin që është mbi çdo emër, për ta bërë qoftë në emrin JEZUS, të pjekur secili gjunë, në qiell dhe në tokë dhe poshtë tokës, dhe secila gjuhë t’i pranojë se Jezus është ZOTI, për lavdimin e Zotit Atit”. (Fil 2:9–11).
Unë, Jezusi i Zotit, të cilin ata m’kanë kryqëzuar, do t’u marra te Zemrën Tim Sakër; dhe atyre që kthehen, u them: “Vini ju, të bekuar nga Ati im, vini tek Unë që ju kam dashur gjithmonë pavarësisht keqbërjes së jush e amargjisë s’juaj; vini, ju jenë Timi, ju keni qenë gjithmonë Timët, sepse Zemra ime nuk i njohu hënë; ajo u priti dhe tani ju këtu, të kthyer dhe përgjithmonë mirëpritur”.
Fëmijët e mi, të gjitha fëmijët e mi, ka vend për çdo një në Zemrën Tim të mbushur me dashuri; asnjë nuk është tepër atje; ju jeni të gjithë shtëpi tek Unë.
Ju kam dashur; u them këtë dhe gjuha ime është pa keqkuptim; ajo është gjithmonë e qartë. Dëshiroj të jeni të gjithë në Mbretërinë Tim, dhe vetëm ata që, me vullnetin e tyre por jo me Timin, nuk dëshirojnë t’jenë atje dhe kanë refuzuar me krenari.
Fëmijët e mi, jeni gëzuar; kam fituar betejën kundër Keqësisë; Luksiferi ka humbur; vini, nuk ka më kohë për të heshtur; vini, vini!
Ju kam dashur dhe ju bekoj në Emrin e Atit, Birit dhe Shpirtit të Shenjtë †. Ashtu te jetë.
Zoti juaj dhe Zoti juaj
(1) Letra e Shën Pali te Romakët, kapitulli 11: mbetja e Izraelit, ringjallja e tij në të ardhmen dhe konvertimi i tij.
Burim: ➥ SrBeghe.blog